روز ملی مبارزه با سرطان، تنها یک مناسبت در تقویم سلامت کشورمان نیست؛ بلکه دعوتی است از شهروندان برای بازنگری در رفتارهای روزمره‌ای که به‌طور مستقیم با بقای انسان و محیط‌زیست پیوند خورده است. امروزه این حقیقت که بسیاری از سرطان‌ها، ریشه در آلاینده‌هایی دارند که خود ما در طبیعت رها کرده‌ایم، نظر مشترک جامعه پزشکی و کارشناسان محیط زیست است.

هنگامی که پسماندها در محیط رها می‌شوند، آلاینده‌های پایدار و فلزات سنگین موجود در آن‌ها از طریق شیرابه‌ها به اعماق زمین نفوذ کرده و منابع آب زیرزمینی و خاک‌های کشاورزی را مسموم می‌کنند. این سموم غیرقابل تجزیه، در بافت گیاهان و بدن دام‌ها ذخیره شده و در نهایت، در یک چرخه بازگشتی، وارد بدن انسان می‌شوند. این نفوذ تدریجی، زمینه‌ساز بروز اختلالات ایمنی و انواع سرطان‌هاست که هزینه‌های مادی و معنوی سنگینی را بر جامعه تحمیل می‌کند.

یکی از جدی‌ترین تهدیدات حال حاضر در دنیا، حضور میکروپلاستیک‌ها در محیط‌زیست و ماندگاری بسیار بالای آنها در طبیعت است. مطالعات علمی نشان می‌دهند که مواد شیمیایی به‌کاررفته در ساختار این پلاستیک‌ها، نظم سیستم غدد درون‌ریز را مختل کرده و عاملی کلیدی در ابتلا به سرطان‌های وابسته به هورمون هستند. این مواد سرطان‌زا علاوه بر تخریب محیط زیست، موجب بروز اثرات سوء بهداشتی ماندگار بر تمام موجودات زنده می‌شوند. تفکیک از مبدأ و دفع اصولی پسماندهای خطرناک، تنها راه قطع زنجیره انتقال این آلاینده‌های مرگبار به محیط زندگی ماست.

انواع باتری‌ها، لامپ‌ ها، قطعات الکترونیکی و داروهای تاریخ‌ مصرف گذشته، در دسته پسماندهای خطرناک قرار دارند که می بایست به صورت مجزا، تفکیک و به سفیران نوماند یا غرف بازیافت تحویل داده شود.

مصرف پلاستیک را به حداقل رسانده و از رها کردن پسماندهای پلاستیکی در محیط زیست خودداری فرمائید. زباله های پلاستیکی تفکیک شده را به شهرداری تحویل دهید تا به چرخه بازیافت بازگردند.

پسماند غذایی کپک‌زده را کاملاً جدا کرده و به گونه‌ای تفکیک کنید که ورود آنها به چرخه غذایی دام و طیور ممکن نباشد.

به مناسبت هفته ملی سرطان، از همه شهروندان تقاضا دارم با پیوستن به طرح نوماند برای کاهش تولید زباله و تفکیک زباله های خشک و تر، از سلامت خود و آیندگان محافظت کنیم.

انتهای پیام/